Vrij zijn in het donker: ‘Hier draait het om muziek, dans, seks en drugs’

‘Bij Funhouse wordt vooral techno en house gedraaid. Boven is een grote darkroom waar je ongestoord seksueel plezier kan hebben. In Funhouse draait het vooral om muziek, dans, seks en drugs. Van al die dingen komt muziek eigenlijk op de laatste plaats.’

‘Het is alsof er een ongeschreven code is tussen de mensen bij dit soort feesten. Een soort ‘stille afspraak’ van respect en consent – als iemand “nee” zegt, dan is het ook nee. Ik heb nog nooit iets gedaan wat ik niet wilde, en als je hulp nodig hebt kun je op elkaar rekenen. Toen ik een keer te high was, werd ik gelijk geholpen met water en frisse lucht.’

‘De vrijheid die ik hier ervaar om mezelf te zijn, betekent heel veel voor mij’

‘Ik ga ook uit in andere queerclubs, meestal op de Reguliersdwarsstraat. Alles voelt open en veilig, een wereld van verschil met waar ik vandaan kom. Hier kan ik doen wat ik wil zonder bang te zijn voor een oordeel of uitsluiting, terwijl Griekenland een conservatief, orthodox land is waar homofobie diepgeworteld is.’

‘Tijdens Pride in Thessaloniki werden er stenen naar me gegooid, het was gevaarlijk en ik voelde me onveilig. Maar ook buiten het nachtleven werd ik bespot en uitgescholden. Er is zoveel toxische mannelijkheid in Griekenland – zelfs de heterovrouwen gaan liever naar queerclubs.’

‘Nederland was het eerste land ter wereld dat het homohuwelijk legaliseerde. De vrijheid die ik hier ervaar om mezelf te zijn, zonder oordeel, betekent heel veel voor mij. Sinds ik in Amsterdam woon, kleed ik mezelf ook opvallender dan voorheen. Toen ik met kerst terugging naar Griekenland, zeiden mijn vrienden dat ik was veranderd. Ze zeiden dat ik tot bloei was gekomen.’

‘Vaak heb ik van tevoren al met vrienden gechilld in een kroeg, en dan is de NYX een uitlaatklep. Als je binnenkomt word je meteen opgenomen in de massa, waarin iedereen zichzelf kan zijn. Er hangt een heel positieve sfeer, mensen willen gewoon een leuke avond hebben.’

‘Je seksuele voorkeur vormt daarbij geen issue. Er is geen judging en je hoeft niet uit te leggen wie je bent. Mensen letten goed op elkaar: voel je je comfortabel? Dat hoeft niet eens letterlijk, een knikje of een blik is vaak al genoeg. Dat vind ik fijn, een soort mini-check-in. De NYX wordt vooral bezocht door queer mannen en vrouwen, maar de sfeer is heel open, ook naar hetero’s. Ik denk dat ik me daarom ook zo veilig voel, omdat iedereen er mag zijn.’

‘Vrouwen zeggen vaak na het zoenen: “Ik heb trouwens wel een vriendje”

‘Zelf val ik op vrouwen, maar flirten is niet mijn ding. Ik maak drie keer oogcontact, en dat zijn dan gelijk alle hints die ik geef. Dat ik het spannend vind om op iemand af te stappen heeft vast te maken met mijn onzekerheid, maar ik weet vaak ook niet of iemand nou hetero of lesbisch is. Ik blijf daarom een beetje ontwijkend. Als iemand naar mij toe komt raak ik vaak totaal in paniek: oh my god, wat moet ik nu? Sta ik hier nu heel awkward? Dans ik raar?’

‘Soms wil ik gewoon even lekker met iemand zoenen. Wat me alleen best vaak overkomt, is dat de vrouw dan na het zoenen zegt: “Ik heb trouwens wel een vriendje.” Dan denk ik: au, oké… never mind. Ik had stiekem gehoopt op een leuke avond, maar het loopt dan net even anders…’

‘In andere clubs merk ik dat mannen sneller op me afstappen. Dan maak ik soms een grapje: ‘ik vis niet in jouw vijver’, of zo. Maar vaak is dat niet duidelijk genoeg. Ook als ik zeg dat ik op vrouwen val, krijg ik soms terug: “Oh, maar een trio vind ik ook leuk.” Of ze zeggen iets als: “Misschien wil je dan wel met een vriendin van me zoenen.” Die heb ik ook vaak gehoord. Dat geeft je toch een beetje het idee dat je een soort lustobject bent. Dat vind ik zelf niet heel prettig, dus ga ik liever naar queerclubs als de NYX.’

‘Betty is altijd bij me, maar in drag neemt ze mij over. Het is alsof Joey normaal gesproken achter het stuur zit en Betty in de bijrijdersstoel. Als ik in drag ben, wisselen we van plek en heeft Betty de leiding. De vrouwelijke kant van Betty zit altijd al in mij, maar als ik drag doe laat ik het sterker zien. Mijn gender is erg fluïde: soms voel ik me meer vrouw, soms meer man, soms geen van beide of juist allebei. Als Joey draag ik rokken en als Betty teken ik een snor, het is allemaal onderdeel van wie ik ben. Je blijft dezelfde persoon, je drukt jezelf alleen anders uit. Zoals kinderen zich verkleden: je trekt iets aan wat je leuk vindt, en ineens ben je iemand anders.’

‘Drag is mijn manier om de wereld mooier te maken, dat gaat nooit meer weg’

‘In Nederland doe ik elk jaar een show tijdens Milkshake Festival. Op het podium staan is onbeschrijflijk. Het is iets waar ik constant naar verlang, nergens voel ik me zo krachtig als daar. Je hebt nagedacht over welk nummer je kiest, wat je aantrekt, je make-up, je pruik. En dan sta je daar, voor een publiek dat komt voor drag. Dat is pure euforie.’

‘Maar drag is meer dan performance. Het is een activistische kunstvorm die speelt met gender en met hoe de maatschappij naar drag kijkt, met een speelse, groteske en glamoureuze twist. Als modeontwerper ligt mijn kracht in het bouwen van personages. Als ik een nieuwe versie van Betty in gedachte heb, bedenk ik daar een compleet universum omheen.’

‘Uiteindelijk wil ik vooral mensen samenbrengen met drag. De afgelopen jaren lijken we de verbinding met elkaar steeds meer te verliezen, maar drag is fysiek en voelbaar. Juist in een tijd waar veel verdriet en negativiteit bestaat, ook in de dragscene, wil ik iets creëren dat vreugde en verbinding brengt. Drag is mijn manier om de wereld mooier te maken, dat gaat nooit meer weg.’