Mag ik alsjeblieft een joker inzetten, zodat mijn collega niet weg hoeft?

Docent Jacob Eikelboom schrijft elke twee weken een column over het verwarrende leven op en rond de hogeschool. Dit jaar hoeft hij geen eten en champagne in zijn kerstpakket, maar een joker, waarmee hij zijn collega’s kan behouden. ‘We moeten voor het onderwijs kiezen.’

De tijd van het jaar vraagt om weg te dromen, over wat mooi was en over wat komend jaar beter kan, over naastenliefde en over kerstbomen met cadeaus. Mijn droom dit jaar gaat over een kerstpakket van de HvA, een cadeau in de vorm van een joker.

Elke opleiding krijgt als kerstcadeau eenmalig een joker. Net als bij een kaartspel kan je die joker inzetten op een moment dat je niet meer weet hoe het verder moet, wanneer je vast dreigt te lopen of wanneer je even alle afspraken opzij wil zetten. De joker van mijn opleiding zet ik in voor het behoud van een collega die weg moet in verband met financiële tekorten op de HvA.

Het vertrekken van collega’s is niet alleen een gemis, maar ook een verspilling van kennis en kunde

De HvA gaat 37 miljoen bezuinigen, los van de aangekondigde bezuinigingen vanuit de Rijksoverheid. Het mes gaat onder andere in het aantal personeelsleden. Dat betekent niet alleen een vacaturestop voor veel opleidingen, ook tijdelijke contracten worden niet verlengd. Voor mijn opleiding betekent dit dat we afgelopen jaar al van een collega afscheid genomen hebben en dat er komende maanden nog drie collega’s weg moeten. En dan zijn we nog niet eens op de helft van het aantal banen dat weg moet.

Eén collega verlaat ons na de Kerst, twee anderen volgen kort daarna. Het zijn collega’s die bijna twee jaar geïnvesteerd hebben en een frisse wind doen waaien op de opleiding. Het is niet alleen een persoonlijk gemis (het zijn leuke collega’s), het is ook een totale verspilling van geïnvesteerde kennis en kunde in mijn opleiding (het zijn betrokken en goede collega’s). Voor die collega’s zet ik graag een joker in.

Die joker moet natuurlijk betaald worden, dat begrijp ik ook. Het geld is toch op? Als ik de wekelijkse vacatures in mijn mailbox voorbij zie komen, dan krijg ik die indruk niet. Wat opvalt is dat het overgrote deel van de vacatures die nog steeds aangeboden worden voor ondersteunende diensten zijn en niet voor onderwijzend personeel, voor docenten. Er is vast een reden voor te bedenken, maar uiteindelijk is alles een kwestie van kiezen. Eerlijk en logisch voelt de keuze in ieder geval niet.

Als iemand nog een joker over heeft, bij mijn opleiding hebben we er momenteel drie nodig

Is deze bezuinigingsronde niet een mooie gelegenheid om de verdeling in onderwijzend en niet-onderwijzend personeel beter in balans te brengen? Nog steeds gaat meer dan veertig procent van alle fte’s niet direct naar onderwijs, maar naar ondersteunende taken. Uit de begroting voor de komende vier jaar blijkt dat die verdeling van 59 procent – 41 procent ongewijzigd blijft.

De getallen zeggen mij uiteindelijk weinig. Goed onderwijs gegeven door mensen zegt mij meer. Vandaar die joker, een menselijk cadeau als een druppel op een gloeiende plaat, maar met een enorme tastbare impact.

Oh ja, als iemand nog een joker wil ruilen of hem niet nodig heeft, bij mijn opleiding hebben we drie jokers nodig op dit moment. Als kerstcadeau wil ik graag mijn collega’s Jacqueline, Annemiek en Fenno behouden voor de opleiding. Kom maar door.