Lisa in alle Staten – het had altijd al zo moeten zijn
Rosa Tromp
Lisa Wolkers
Het einde is daar… voor Creative Business-student Lisa Wolkers was dit haar laatste jaar als HvA’er. Nu ze afgestudeerd is, blikt ze terug op haar studiekeuze en de afgelopen vier jaar. ‘De HvA; dat heeft altijd goed gezeten.’
Tijdens mijn minor in de Verenigde Staten viel het mij gelijk op hoeveel waarde men daar hecht aan de college of universiteit waar je aan hebt gestudeerd. Gingen je ouders ook naar deze school? Dan is dat al weer een pluspunt. In Nederland is dat een ander verhaal.
Toen ik op het vwo zat, hadden mijn klasgenoten en ik het uiteraard over onze studiekeuze, maar of je nou koos voor de UvA of de VU; niemand keek er echt naar om. Maar toen ik besloot de overstap te maken naar de Hogeschool van Amsterdam, begonnen ze wel te praten.
Ik had het zelf ook nooit zien aankomen. Ik droomde er al mijn hele leven van om te studeren aan de UvA, maar het universitaire onderwijs sprak mij op dat moment gewoon niet aan. Na mijn keuze heb ik nog jarenlang getwijfeld of het wel de goede was geweest; de wisseling naar het stonesonderwijs, van het vwo naar het hbo, een media-opleiding, ik wist het allemaal niet meer zeker. Maar de HvA zelf, dat heeft altijd goed gezeten.
Dat de HvA bij mij paste, is eigenlijk geen verrassing
Nu ik mijn diploma binnen heb en terugkijk op de afgelopen vier jaar, geloof ik dat het altijd al zo had moeten zijn. Ik geloof niet meer in spijt, want de 17-jarige ik koos voor iets wat toen bij mij paste. En dat de HvA bij mij paste, is eigenlijk geen verrassing. Ik ben ermee opgegroeid én ik besta door de HvA.
Mijn ouders leerden elkaar namelijk kennen in de HvA-schoolbanken en gymzaal in 1998. Ze schreven samen hun scriptie en tekenden ook samen hun ALO-diploma. Ik groeide op met HvA truien en shirts uit mijn vaders kast en mijn moeders verhalen van hun studietijd. De vrienden die mijn ouders hebben ontmoet tijdens het hbo kwamen naar mijn verjaardagen. Ik voelde warmte als ze het hadden over de hogeschool.
En die warmte voelde ik ook in de eerste weken van mijn eerste collegejaar. Ik maakte vrienden, die hopelijk ooit op de verjaardagen van mijn kinderen komen.
De keuze voor de HvA heeft mij juist gevormd
Ik vond een omgeving die niet alleen vertrouwd voelde, maar mij ook uitdaagde om mijn eigen pad te volgen. Ik twijfelde ooit of ik wel de juiste keuze had gemaakt, maar ik weet nu dat deze keuze mij juist heeft gevormd.
De HvA is voor mij niet zomaar een hogeschool geweest; het is de plek waar mijn geschiedenis en toekomst samen kwamen. Het gaf mij niet alleen een diploma, maar ook een community met fijne herinneringen. Misschien maakt het voor ons Nederlanders minder uit waar je studeert, maar voor mij is de HvA meer dan een naam op mijn papiertje: het is een deel van wie ik ben.
Geplaatst door
Lisa Wolkers is voor de zomer afgestudeerd aan de HvA, schreef twee jaar lang columns over haar studentenleven en vervult nu de functie van leerling-redacteur bij HvanA. Heb je een idee voor een verhaal? Stuur een mailtje naar lisa@hvana.nl!
