Ivonne Kreike neemt na 46 jaar afscheid van de HvA: ‘Was een lopende encyclopedie’

Financiële administratie, studentenadministratie en cijferadministratie, maar ook werkzaam bij het deeltijdonderwijs en als SIS-specialist. Haar hogeschoolloopbaan is lang, maar deze week neemt Ivonne Kreike na 46 jaar afscheid van de HvA. ‘We gaan deze lopende HvA-encyclopedie missen.’

Het is 1979 als een bleu meisje de afdeling van de financiële administratie van de Hogere Technische School (later HvA) op de Wiltzanghlaan binnenstapt. Ivonne Kreike, dan negentien, weet op dat moment nog niet dat ze 46 jaar later nog steeds bij de HvA werkt en zich zal ontwikkelen tot de smeerolie van de Faculteit Techniek; eigenwijs, maar immer hardwerkend.

In de 46 jaar dat Kreike heeft gewerkt bij een hogeschool, volgens ingewijden langer dan wie dan ook, heeft zij nooit voor de klas heeft gestaan. Toch heeft ze, zeker in de beginjaren, graag en veel contact met de studenten. Ze melden zich bij haar bij de start voor hun inschrijvingen, en komen jaren later, als ze weer klaar zijn bij de HvA, ook voor het allerbelangrijkste terug: het diploma.

Diplomafoutje
‘Met inschrijfformulier in de hand kwamen studenten zich bij mij handmatig aanmelden’, begint ze te vertellen, ‘maar ik regelde ook diploma’s en we waren bij de uitreiking. Als er een foutje was gemaakt, bijvoorbeeld met de naam, dan renden wij zo snel mogelijk om die te herstellen. Zo kon die student meteen een nieuw diploma krijgen. Nu gaat dat digitaal en duurt het weken.’

‘Toen ik begon in ’79 op Wiltzanghlaan had je met iedereen contact’

In 46 jaar is er volgens Kreike ontzettend veel veranderd: ‘Toen ik begon in ’79 op de Wiltzanghlaan had je met iedereen contact. Als je de conciërge moest hebben, liep je naar beneden en werd het geregeld. Daarna verhuisden we naar de Leeuwenburg en werd dat contact al een stuk minder. Hier op de Wibautstraat is er eigenlijk helemaal niets meer van over.’

Het lijkt op het verhaal van een andere oudgediende, Rikie Moet, die dit jaar ook afscheid neemt van de HvA. ‘Dat contact met elkaar is juist zo belangrijk’, zegt Kreike, ‘dus dat vind ik wel heel jammer, hoor.’

Tekst gaat door onder de foto.

Hier op de Wibautstraat werkt de administratiemedewerker inmiddels sinds 2011 als SIS-specialist: ‘Dat programma gingen we toen gebruiken zodat de student voortaan kon zien welke vakken je volgt. Ook zorg ik in dat systeem dat docenten cijfers kunnen invoeren en dat er diploma’s uitkomen. Daarvoor deed ik veel andere dingen en wisselde ik iedere zeven tot tien jaar van functie, maar wel altijd binnen de Faculteit Techniek.’

Handmatig
Het werk dat Kreike doet, is met de komst van SIS een stuk makkelijker geworden. Gegevens hoeven niet meer handmatig te worden ingevoerd. Fijn, zou je denken, maar daar denkt zij zelf net anders over.

‘Vroeger ging alles handmatig – je onthield de dingen daardoor veel beter dan nu’

‘Vroeger ging het handmatig, dat was leuker. Je onthield alles veel meer. Nu weet ik niet meer in welk blok wiskunde wordt gegeven. Vroeger wist ik dat soort dingen allemaal en kende ik de studenten veel beter.’

Tekst gaat door onder de foto.

‘Ivonne was een lopende HvA-encyclopedie’, zegt Saskia van Bergen, die als hoofd onderwijsbureau van de Faculteit Techniek twintig jaar met haar samenwerkte. ‘Ze behoorde tot “de oldies”, een groep van oude collega’s waar er nog twee van over waren. We noemen ze ook wel Waldorf en Statler, die twee oude mannen uit de Muppets. Ze kan het ergens niet mee eens zijn, maar daarna stroopt ze de mouwen op en gaat ze aan het werk.’

‘Soms moet je overwerken en niet zeuren, het werk moet gewoon af’

Kreike kan wel om de vergelijking lachen: ‘Ik ben van de oude stempel. We werken nu heel veel met jonge mensen. Die werken net anders; ik vind de mentaliteit wel veranderd. Soms is er ook net wat minder hart voor de zaak, dat is wel wat jammer. Ik vind dat als je een bepaalde functie hebt en je moet overwerken, je dat gewoon moet doen en niet moet zeuren. Het werk moet gewoon af.’

Golfen
Het zal voor collega’s wel even wennen zijn, nu de plek waar Kreike steevast zat, voortaan leeg blijft. De HvA is werkruimtes dan wel flexibel in gaan richten, zij zat altijd op dezelfde plek. Nu ze met pensioen is, zal ze zich echter niet gaan vervelen.

‘Ik ga meer sporten. Ik doe yoga, pilates, tennis en golf. Mijn man en ik willen overwinteren in een warm land, waarschijnlijk Spanje. We willen geen eigen huis, dan moet je daar altijd heen en je best er veel mee bezig. Wat ik het meest ga missen? Ja, toch mijn collega’s. Hoe je het ook went of keert, het was altijd toch wel heel gezellig hier op de afdeling.’