‘We kregen een cursus over de leefwereld van de huidige student’

Wat kenmerkt de jongeren van Gen Z? Om studenten van nu beter te begrijpen krijgen Jacob en zijn collega’s een cursus voorgeschoteld. Of een generatie zich wel zo makkelijk typeren, vraagt hij zich als docent wel een beetje af. ‘Vindt iemand zich hier een activist, of iets wat daarop lijkt?’

Alle eerstejaarsstudenten binnenboord houden: dat is de opdracht aan mij en mijn collega’s die lesgeven in het eerste jaar. Dat betekent een combinatie van streng (hameren op aanwezigheid, goede lesvoorbereiding en een strakke planning) en zacht (persoonlijk contact, aandacht voor bijzondere omstandigheden en gezelligheid).

Blijkbaar was vooral mijn strengheid blijven hangen, want in de tweede lesweek stond er een student nerveus te dralen voor mijn leslokaal. Ze was twintig minuten te laat.

‘Ik ben te laat, sorry. Maar ik woon echt ver weg in een klein boerendorp en daar rijdt amper een bus. En als je die mist, dan ben je echt meteen te laat.’ ‘Kan gebeuren, hup, naar binnen. In welk boerendorp woon je trouwens?’ vroeg ik de student. ‘Badhoevedorp.’

De uitkomst van de middag was dat mijn lokaal wordt bevolkt door een digitaal vaardige, activistische generatie

Een paar weken daarvoor hadden mijn collega’s en ik een bijscholing gevolgd over de leefwereld van de huidige student. Het idee achter de bijeenkomst: als je weet hoe de huidige generatie in elkaar steekt, denkt en doet, kan je beter aansluiten met je didactische en pedagogische keuzes. En beter aansluiten betekent binnenboord houden.

We kregen onder andere een gen-Z-quiz voorgeschoteld, waar ik jammerlijk in faalde. Ik dacht veel te genuanceerd over de 15- tot 25-jarigen – en TikTok-hypes gaan aan mij voorbij. De uitkomst van de middag was dat mijn lokaal wordt bevolkt door een digitaal vaardige, activistische en snel denkende generatie.

Twee weken later probeerde ik de student uit Badhoevedorp te plaatsen in dat gen-Z-daglicht. Ver kwam ik niet, ik zag vooral een kleine wereld zonder Google Maps, reisapps en digitale planners.

Bij andere studenten zag ik ook weinig terug van de gen-Z-typeringen. In een les over actuele ontwikkelingen in de stad vroeg ik wie zich wel eens druk maakt of uitspreekt over onrecht, of het nu een sticker, een debat of een demonstratie is. Het is stil in de klas.

‘Vindt iemand zich hier een activist, of iets wat daarop lijkt?’ Aan de blikken te zien, kan ik beter een andere vraag stellen. ‘Wie kijkt er liever naar filmpjes over honden en katten dan over klimaat of oorlog?’ De handen schieten de lucht in.

Ik kan mijn keuzes als docent niet altijd aanpassen op Badhoevedorp, maar ik kan studenten wel elkaar leren kennen

Weer die kleine wereld. Ik begrijp het ergens wel. Als de wereld elke dag in een razend tempo aan je voeten ligt, dan koester je toch die honden en katten en dan voelt toch alles in je directe omgeving als een boerendorp?

Mijn studenten zijn fantastische jonge mensen die mogen zijn wat ze willen zijn. Ze laten zich niet vastpinnen op een typering van een generatie, hoewel ze daar vast en zeker kind van zijn. Het zijn vooral individuen, elk met een eigen verhaal, met eigen familiegeschiedenissen en gebeurtenissen die hen gevorm hebben.

Verhalen uit Badhoevedorp, Julianadorp en Osdorp. Mijn pedagogische en didactische keuzes kan ik daar niet altijd op aanpassen. Wel kan ik ze elkaars werelden laten verkennen, laten snuffelen aan elkaar en zo de ander leren waarderen. Is dat niet de beste manier om elkaar samen binnenboord te houden?

Docent Jacob Eikelboom is overtuigd twijfelaar. Elke twee weken schrijft hij een column over het verwarrende leven op en rond de hogeschool. Meer columns lezen van zijn hand? Je leest ze hier allemaal. Check ook onze andere columnisten.