Dolle Mina Daantje is baas over haar eigen acties: ‘Ik voelde me geroepen’
Michael van der Putten
Daantje Hesp
‘Baas in eigen buik!’ is de bekende kreet van de Dolle Mina’s van de jaren zeventig. Maar ook nu strijden ze voor meer gelijkheid. De Dolle Mina’s zijn terug, en een van hen is HvA-student Leraar Geschiedenis Daantje Hesp (22).
Ze is een van de kartrekkers van Dolle Mina Amersfoort en ook op landelijk niveau voert ze actie voor emancipatie. ‘Ik dacht: dit is mijn moment. Ik voelde me geroepen’, vertelt Daantje over hoe ze ‘Mina’ werd.
Op haar veertiende ontdekte ze tijdens geschiedenisles de groep vrouwen die actievoerde voor meer gelijkheid. ‘Ik vond ze stoer en heb sindsdien altijd naar ze opgekeken.’
‘Bovendien had ik geluk met een feministische geschiedenisdocent op de middelbare school. Zij week af van het boek en zo leerde ik al veel over feminisme op jonge leeftijd. Die lessen inspireerde mij om Leraar Geschiedenis te studeren. Je kunt iets teweegbrengen in een klas en belangrijke onderwerpen aankaarten.’
Een paar jaar later: in Amerika werd in een aantal staten het recht op abortus afgeschaft. Daantje wilde iets doen, maar ze vond toen nog geen Dolle Mina’s om bij aan te sluiten.
Beeld: Michael van der Putten | Daantje Hesp
‘“Waren die er maar’’, dacht ik toen. We hebben ze nodig in de wereld’. Tot het moment dat Daantje dit jaar ziet dat de Dolle Mina’s weer zijn opgestaan. ‘Zodra ik zag dat ze weer terug waren, kon ik niet anders dan me aansluiten.’
‘We vragen op een ludieke manier aandacht voor serieuze onderwerpen’
Een fietsenactie om aandacht te vragen voor veiligheid voor vrouwen op straat, in dokterspak de straat op om een ‘mannenpil’ op de markt zetten, of met een zelfgecreëerde ‘mobiel toilet’ over straat om aan te kaarten dat er te weinig openbare vrouwentoiletten zijn op evenementen: Daantje maakte deel uit van verschillende acties de afgelopen tijd.
Beeld: Daantje Hesp aangeleverd | Dolle Mina in actie
‘Er wordt op een ludieke manier aandacht gevraagd voor serieuze onderwerpen. Dat kenmerkt Dolle Mina. ‘Die “mannenpil” die wij als zogenaamde dokters uitdeelden waren natuurlijk niet echt, dat waren gewoon Tictacs die wij uitdeelden. Maar het maakt mensen wel bewust. Er is allerlei anticonceptie voor vrouwen compleet met bijwerkingen, maar er is geen mannen-anticonceptie. Wij kaarten dat aan. Heftige onderwerpen worden meer bespreekbaar door het met humor te brengen.’
Abortus
Waar de Dolle Mina’s van de jaren zeventig met ‘Baas in eigen buik’ streden voor abortusrecht, lijkt die geschiedenis zich bij de Dolle Mina’s van nu te herhalen.
‘Een aantal dingen waar de Mina’s van toen voor streden, staan ook nu weer op het spel. Het recht op abortus is een discussiepunt, alsof dat zo weer teruggedraaid kan worden. Dat recht moeten we blijven beschermen. Bovendien krijgen vrouwen nog steeds minder betaald. En vaak hebben mannen op kantoor het over “papadag”. Zijn de andere dagen dan “mamadagen”? Dat soort dingen. We zijn er nog lang niet.’
Daantje heeft het druk met actievoeren, want anno 2025 komen er steeds meer aspecten bij waarmee rekening gehouden wordt tijdens het actievoeren. Meer dan ooit wil Dolle Mina strijden voor álle vrouwen, ongeacht achtergrond. Het gaat bijvoorbeeld ook om vrouwen van kleur en mensen uit de queergemeenschap.
‘Dunya Verwey, mede-oprichter van de Dolle Mina’s, beaamt zelf dat het destijds vooral witte vrouwen waren die samen actievoerden voor emancipatie en dat ze daarin tekort zijn gekomen om vrouwen van allerlei achtergronden aan te spreken. Vrouwen van kleur bleven een beetje achter. Ik hoop dat we daar nu meer voor kunnen doen. Je kunt niet strijden voor feminisme en racisme achterwege laten.’
‘Mannen zijn best leuk, zeker als ze zich uitspreken over ongelijkheid’
Ook roept Daantje juist mannen op om Dolle Mina te worden. ‘Ik krijg vaak verbaasde reacties als ik tegen een man zeg dat ze ook Dolle Mina kunnen worden.
Vaak wordt nog gedacht dat het een “vrouwending” is. Mannen kunnen ook strijden voor vrouwenrechten. Feministen worden gezien als mannenhaters. Maar de meeste mannen zijn best leuk, zeker als ze zich uitspreken over ongelijkheid.’
Inmiddels zijn er landelijk zo’n vijfduizend Dolle Mina’s en wordt er ook positief gereageerd op de acties. ‘Er is veel aandacht voor wat we doen en dat is positief. Je hoopt dat je iets in gang zet wat een structurele verandering teweegbrengt. Wat ik in ieder geval wil bereiken is dat abortus uit het Wetboek van Strafrecht komt. Dat dat er nog in staat, is bizar.’
Terugdenkend aan haar geschiedenisboek met Dolle Mina’s, krijgt Daantje een gevoel van trots.
Beeld: aangeleverd Daantje Hesp | Dolle Mina is terug
‘Het is gek om erbij stil te staan dat ik nu zelf Dolle Mina ben. Alles gaat zo snel, ik ben er constant mee bezig. Trots word ik als een actie goed is gelukt. Dat is echt cool.’
Deel dit verhaal op je socials:
Geplaatst door
Redacteur bij HvanA. Ik duik graag in nieuws en achtergrondverhalen rondom de Hogeschool van Amsterdam. Heb je een tip of wil je eens in gesprek? Mail naar nina@hvana.nl.
