Hoe is het om digitaal te werken op AMFI? ‘Efficiënt, maar ook ingewikkeld’
Fadel El Hakim
Een AMFI-student die Photoshop gebruikt
De fashionindustrie is nog altijd een sterk vervuilende industrie, waarbij veel kleding wordt weggegooid. Een van de oplossingen: meer digitaal werken. Dat gebeurt ook op AMFI. Hoe werkt dat in de praktijk?
HvanA sprak vorig jaar nog de directeur van Amsterdam Fashion Institute (AMFI) José Teunissen, na afloop van haar lectorale rede over duurzaamheid binnen de mode-industrie. Over de rol van AMFI vertelde ze destijds dat er meer digitaal gewerkt zou moeten worden op de opleiding.
Dat gebeurt nu ook: in het vernieuwde curriculum leren studenten digitale vaardigheden tegelijkertijd met de traditionele technieken. Naaimachines en patroontekentafels zijn dus nog niet verdwenen, want om de digitale design software goed te gebruiken hebben studenten nog steeds technische kennis van patroontekenen en naaitechnieken nodig om een design te maken.
Overproductie
‘Op het moment dat je digitaal een product kunt ontwerpen, hoef je het nog niet fysiek te maken. Dat kun je doen als een product daadwerkelijk is verkocht. Dat proces krijgen AMFI-studenten nu mee’, legt Teunissen uit. ‘Want het meest vervuilende op het moment is de overproductie van kleding en de massaconsumptie die daarbij gepaard gaat. Door digitaal te werken verminder je dat, omdat je een aantal stappen in het proces overslaat. Je bespaart dan veel meer stof.’
Hoe werkt dit in de praktijk op de AMFI? En hoe vinden studenten het om te werken met zo’n digitaal programma?
Oyunaa Kerssens zit in het derde jaar van de AMFI en heeft al digitaal gewerkt. ‘Voor designers is de digitale software een handige tool om te ontdekken wat er mogelijk is met de patroonconstructie of om te kijken hoe bepaalde materialen vallen’, legt ze uit.
‘Ik houd van de toevalligheden in het fysieke maakproces’
‘Het is wel efficiënt, want je kunt er snel mee werken. Wel werk ik zelf liever met stof. Ik kan dan beter zien hoe iets valt en ter plekke aanpassingen maken. Ik houd van die toevalligheden in het fysieke maakproces, waardoor ik ook weer op nieuwe ideeën kom. Met het digitale programma bedenk je alles al van tevoren. Je kunt wel wat aanpassingen doen, maar het is lastiger te zien hoe een bepaalde stof beweegt, bijvoorbeeld. Het programma is in 3D, maar je ziet het toch vanaf een schermpje. Dat vind ik minder fijn dan fysiek met stof werken.’
‘Soms heb ik twijfels of het digitale werken op de AMFI echt duurzamer is, want je hebt wel krachtige computers nodig die veel stroom kosten.’
Clo3D
In het computerlokaal van de AMFI zit ook tweedejaarsstudent Fashion & Design Ruxandra-Elena Istode te werken. In het programma Clo3D maakt ze een ontwerp. Ze vindt het lastig werken met dit programma. ‘ Ik probeer zelf altijd zoveel mogelijk weg te blijven van nieuwe technologie. Ik snap wel dat de software het werk makkelijker kan maken als je eenmaal door hebt hoe het werkt. Zelf werk ik het liefst fysiek, maar soms ontwerp ik het wel eerst digitaal. Het is een oplossing om spaarzamer bezig te zijn. Als ik met de hand werk, gebruik ik namelijk wel heel veel stoffen en die heb ik ook deels weg moeten gooien.’
Hoe werkt het digitale programma Clo3D precies? Ruxandra-Elena laat het hieronder zien.
Tekst gaat door onder de video.
Beeld: HvanA | Hoe werken AMFI-studenten digitaal?
Ook eerstejaarsstudent Fashion & Design Fleur Abbenhuis heeft moeite met de digitale software. ‘Ik ben ook Fashion & Design gaan studeren om met mijn handen te werken. Ik heb de kennis wel nodig, maar het is wel complex. In de klas helpt een ouderejaars met het Clo3D, maar diegene is dan wel superdruk om bij iedereen langs te gaan. Ik denk dat het efficiënt kan zijn als we er meer mee uit de voeten kunnen.’
‘Op de AMFI krijgen we lessen over duurzaamheid, dus op de opleiding is daar zeker aandacht voor. Wat mij betreft kunnen de researchdocumenten die wij elk semester moeten maken wel nog meer gedigitaliseerd worden. Dit zijn mega A3-boeken waar we ons proces analoog in moeten bijhouden. Dit kost enorm veel papier. Met pech moet je er zo drie in een jaar maken.’
‘Er is veel mogelijk en je hoeft niet al het materiaal in te kopen’
Mantas Pocius is een student Fashion & Design die wel graag digitaal werkt. ‘Als je het eenmaal doorhebt, werkt het goed om digitaal te werken. De mogelijkheden zijn eindeloos en je kunt heel gedetailleerd aan de slag gaan. Je hoeft dan niet al het fysieke materiaal in te kopen.’
‘Ik denk dat digitaal werken zeker duurzaam is. Wel is het zo dat je heel snel nieuwe designs produceert. Dan ligt massaproductie misschien eerder op de loer.’
Digitaal afstuderen
Niet elke student heeft moeite digitaal te werken, sommigen richten zich er juist wat meer op. Zo waren er tijdens de AMFI Graduation Show ook digitale ontwerpen te zien.
Opleidingsmanager Teunissen: ‘Uiteindelijk is het aan de student zelf hoe ze hun ontwerpen maken en waar ze terecht komen. De één werkt vanuit tekeningen, de ander werkt met alleen stof en weer een andere student combineert digitaal met fysiek.’
Beeld: Nina Bakker | Een digitale afstudeerproductie tijdens de Graduation Show 2025.
‘AMFI is een technische opleiding en die kennis heb je nodig, ook digitaal. Die skills hebben ze nodig voor de industrie later. Studenten krijgen wel les over hoe ze duurzamer aan de slag kunnen en we hebben banden met duurzame bedrijven binnen de industrie. Waar we studenten misschien voor moeten behoeden, is dat ze bij een groot bedrijf terechtkomen die met de klassieke massaproductie werkt en niet openstaat voor duurzame, innovatieve, digitale oplossingen die AMFI student kan binnenbrengen.’
Geplaatst door
Redacteur bij HvanA. Ik duik graag in nieuws en achtergrondverhalen rondom de Hogeschool van Amsterdam. Heb je een tip of wil je eens in gesprek? Mail naar nina@hvana.nl.
